- Ruszajmy, synu. - Ruszajmy.
OCEAN HEAVEN
Tłumaczenie: sinu6
Kwiatki.
/Panie Wang.
- Pani Chai. - Wróciliście.
Zobaczyłam włączone światła.
Proszę.
I korespondencja z ostatnich dwóch dni.
Maskotka i olej na urodziny Dafu, od sąsiadów.
Dziękuję.
Mam tutaj tak stać?
Przepraszam. Proszę wejść.
Sądziłam, że dłużej was nie będzie. Dlaczego wróciliście tak szybko?
Rozmyśliłem się.
Niech pan zamknie drzwi, komary lecą.
Proszę położyć.
Co tak śmierdzi?
- Nic. - Gdzie pańskie okulary?
Co z panem?
Jaka piękna muszla.
Gdzie byliście? Dafu.
Cześć, ciociu Chai.
Nie pozwolisz mi jej obejrzeć? Niegrzeczny chłopiec.
Skoro już wróciliście, to oddaję klucze.
- Sprawdźcie, czy niczego nie brakuje. - Chyba pani żartuje.
No i proszę.
Miałam sprzątać dom co tydzień.
Posprzątałabym wcześniej, gdybym wiedziała, że wracacie.
Dafu.
Gdzie byłeś z tatą?
Nad morzem.
Po co?
Obaj z tatą śmierdzicie.
Dafu jest głodny.
- Macie coś do jedzenia? - Kilka jajek.
Tylko jajka?
Znowu byliście z Dafu u lekarza?
Nie.
Dzwoniła doktor Zhou ze szpitala. Podobno miał pan wyłączoną komórkę.
I co mówiła?
Nic ciekawego.
Ma bardzo delikatny głos. Pewnie jest piękna, co?
Dafu.
Rozwiązałeś już ten węzeł?
- Nie chcesz iść z tatą? - "Nie chcesz iść z tatą."
Tata mówi poważnie.
- Nie chcesz iść ze mną, prawda? - "Nie chcesz iść ze mną, prawda?"
Nie powtarzaj za mną, Dafu.
Jeśli nie pójdziesz, a tata odejdzie, to kto się tobą zajmie?
No kto?
Dafu, ten piesek nie może siedzieć na telewizorze.
Dafu?
Gdzie jesteś, Dafu?
Tata nie może cię znaleźć. Gdzie jesteś?
Dafu.
Mamy mięsko do jedzenia.
Dafu.
Co tak wcześnie wróciliście? Jak było?
Dobrze się bawiliście?
Woda jest najważniejsza.
Myślisz, że to jakiś kuter ze szprotkami?
Jeśli nawali elektryka, nie będziesz w stanie pokryć szkód.
Sprawdzaj bardzo uważnie.
Masz zapasowy przewód?
Zapomniałem.
Idiota!
Ja to zrobię, panie kierowniku.
Myślisz, że możesz byle kiedy wziąć sobie urlop,
bo pracujesz tu od dawna?
Nie cierpimy aż takiego kryzysu finansowego.
Przepraszam.
Znowu byliście z Dafu u lekarza?
Nie.
Czyli to była zwykła wycieczka?
O kurde.
Twój Dafu jest jak ryba.
Tak.
Urodził się w złym ciele i został człowiekiem.
Dlatego jest autystyczny.
W sezonie będzie więcej turystów. Rano będzie karmienie ryb.
Powiedz Dafu, żeby pływał o innej porze, dobrze?
Dobrze się czujesz?
Tak.
Witaj z powrotem, Dafu.
Gdzie byliście z tatą?
Witaj, bracie. Nad morzem.
To świetnie.
Taka daleka podróż musiała być fajna.
Twój tata bardzo się o ciebie troszczy.
Dafu.
Tyle razy ci mówiłem.
Nie kładź pieska na telewizorze.
List powinien leżeć w szufladzie. Nie ruszaj go.
Jutro nie będziesz pływał, Dafu.
- Słyszysz? - Tak.
- Rano nie ma pływania. Dobry Dafu. - Dobry Dafu.
Podnieś ręce.
To mnie łaskocze.
Podnieś ręce.
To mnie łaskocze.
Podnieś ręce.
Kładź się do spania, Dafu.
Chcę pływać.
Nie.
Chcę pływać.
Nie.
Bądź grzeczny, Dafu.
Chcę pływać.
Zachowuj się, Dafu. W domu usmażę ci trzy jajka.
/Wang!
/W głównym basenie nie działa /oświetlenie. Sprawdź to.
Już idę.
Chcę pływać.
- Powinno działać. - Zrozumiałem.
Wyłącz!
Dafu!
Tata już płynie, Dafu!
Dafu!
Ty cholerny głupcze! Wracaj tu!
Wystraszyłeś mnie!
Wracaj tu!
Dafu!
Niegrzeczny chłopiec!
Pamiętaj, żeby się przywitać z panią dyrektor Liu.
- Przywitać się. - Grzeczny Dafu.
Przywitać się z panią dyrektor, kiedy ją zobaczymy.
Dafu.
Chodź z tatą.
Kwiatki.
Pani dyrektor.
Dafu, dyrektorki tu nie ma.
Gdzie twoi rodzice?
- Ostrożnie. - Dafu!
Dafu, nie uciekaj mi.
Nie uciekaj.
Przepraszam. Przyszliśmy do pani dyrektor Liu.
Pani Liu w zeszłym roku odeszła na emeryturę.
Teraz ja jestem dyrektorem. Nazywam się Feng.
Czyli pan dyrektor Feng.
Ja nazywam się Wang Xincheng. To mój syn, Dafu.
Witaj, Dafu. Jestem nauczyciel Feng.
Pan dyrektor Feng chce się z tobą przywitać.
Cześć.
Czołem.
Dafu jest autystyczny?
Zauważyliśmy, że coś z nim jest nie tak, kiedy miał trzy lata.
W miejscowym szpitalu stwierdzili, że jest niedorozwinięty.
Potem przebadaliśmy go w szpitalu w Pekinie i okazało się, że ma autyzm.
Chodził już do tej szkoły?
Jak miał osiem lat.
U nas nigdzie go nie przyjęli.
W końcu znaleźliśmy tę szkołę, która przyjmuje autystyczne dzieci.
No i przeprowadziliśmy się tu.
Bez pani dyrektor Liu i szkoły z Dafu będzie coraz gorzej.
Na samym początku w ogóle nie słuchał i bardzo rzadko mówił.
A co u pani dyrektor Liu?
W zeszłym roku miała wylew.
Jej córka wzięła ją do siebie, do Pekinu.
Naprawdę?
A co was tu dzisiaj sprowadza?
Dyrektorze Feng, chciałbym, żeby Dafu znów chodził do szkoły.
Znowu tutaj?
Szkoła Peizhi to instytucja edukacyjna.
Przepisy nakazują 9-letni obowiązek szkolny.
Dotyczy to również dzieci z upośledzeniem umysłowym.
Dafu wygląda na więcej niż 16 lat.
Ma 21. Dopiero co miał urodziny.
Proszę rzucić na to okiem.
Zaawansowany rak wątroby?
Żartuje pan?
Jak mógłbym.
Kiedy Dafu miał 7 lat, zmarła mu matka.
Tylko ja mu zostałem.
Kiedy umrę, to co z nim będzie?
No dobrze.
Porozmawiam z moim zwierzchnikiem.
Ale nie ma szans, żeby przyjęto go do szkoły.
Może opieka społeczna.
W tym przypadku to oni będą najodpowiedniejsi.
Cześć, ciociu Chai.
Jesteście dziś wcześniej.
Proszę to położyć tam.
Dafu, przyszedłeś mi pomóc. Nikt nie zrobi tego lepiej niż ty.
Nie działa...
- Znowu się zepsuł? - Nie ma połączenia.
Dzisiejsze piwo. To zapłata za pracę Dafu.
Proszę wziąć. Należy się.
Nie, dziękuję.
Dlaczego?
Zdrowy tryb życia, żeby dłużej być z Dafu.
Brzmi jak plan treningowy.
Naprawię to w domu.
Dafu, spróbuj sam otworzyć.
Przekręć w prawo.
Mądry Dafu.
Tak, powieś.
Bardzo dobrze, Dafu.
Nie kładź pieska na telewizorze.
Na razie zjedz sobie jabłko. Tata zaraz coś ugotuje.
Kwiatki.
Dafu.
Chodź, sam zrobisz sobie jajecznicę.
Tak, sam zrobię jajecznicę.
Weź jajko.
Jajko.
Dobry chłopiec.
A teraz je rozbij.
Delikatnie rozbij skorupkę.
Wspaniale, Dafu.
A teraz sam weź jajko.
Dafu, sam je rozbij.
- Chcesz zjeść śniadanie, Dafu? - Chcę.
Jeśli chcesz jeść, musisz zrobić to sam.
Rozbij jajko.
Dobry chłopiec.
Mógłbyś podać mi piłeczkę?
Podaj mi piłeczkę, dobrze?
Co ja ci mówiłem, Dafu?
Kiedy coś kupujesz - zapłać.
Straszy go pan. Tak nie wolno.
Bierz, co chcesz. Czuj się jak u siebie w domu.
Nie, nie, nie.
W sklepie nie możesz brać, co ci się podoba.
Jeśli czego chcesz, to co robisz?
Co robisz?
Kupuję.
Dobry chłopiec.
A czego użyjesz do kupowania?
Czego użyjesz do kupowania?
Pieniędzy.
Zgadza się, Dafu.
Spójrz.
Co chcesz?
Przyjrzyj się.
Co chcesz kupić?
Kupić...
Chcę kupić zamrażarkę.
Niech pan go nie zmusza, Xincheng.
Spokojnie. Weź, na który masz ochotę.
Dafu.
To jest największy banknot, 100 yuanów.
Można za niego kupić mnóstwo rzeczy. A teraz pokaż, który jest najmniejszy?
Dafu, który jest najmniejszy?
Właśnie ten.
Nasz Dafu jest naprawdę mądry.
Dafu.
Jeśli tuzin jajek kosztuje 3 yuany, to którym banknotem zapłacisz?
Zjesz, jak skończymy, Dafu.
Tuzin jajek kosztuje 3 yuany. Którego banknotu użyjesz?
Ten też może być.
A jeśli będziesz chciał kupić wentylator za 120 yuanów,
którym z nich zapłacisz?
Czy to wystarczy, Dafu? Przyjrzyj się dokładnie.
Co ty wyprawiasz, Dafu?
Stokrotne dzięki, kierowniku Tang. Nigdy nie byliśmy w lepszej formie.
Spokojnie. Robimy, co możemy.
Cóż za wielkoduszność. Musimy się wzajemnie wspierać.
- Oczywiście. - Kierowniku Tang.
W samą porę. Przedstawiam ci pana Wei.
To pan Wang.
Jest tu odpowiedzialny za stan wody i elektryczność.
W razie problemów, proszę go zawołać.
- Chciałbym dzisiaj wziąć wolne. - Po co?
Po prostu muszę.
Dafu.
Idziemy.
Dafu.
Ten przytułek przyjmuje dzieci upośledzone umysłowo
i sieroty, skierowane tu przez policję.
Rzadko oferujemy usługi prywatnie.
Proszę.
Arbuz!
Dafu.
Bardzo smaczny, śmiało.
Dafu, podziękuj.
Nie ma za co.
Nie ma pośpiechu.
Nie bądź niegrzeczny. Jedz powoli.
Jak pan widzi, przyjmujemy jedynie dzieci.
Inaczej wszyscy niepełnosprawni przychodziliby do nas.
Nie stać nas na to.
A ten? Czy nie jest starszy?
Lele jest tu od powijaków.
Porażenie mózgowe. Jest sierotą.
Tak między nami, ja też umieram.
Wkrótce Dafu zostanie sierotą.
Czy w tej sytuacji da się coś zrobić?
Coś się stało?
Nic.
Proszę nie kłamać.
Przecież widzę.
Proszę mi powiedzieć, jeśli coś się stało. Może mogę pomóc.
Czy to opieka społeczna?
Dzień dobry.
Chciałem spytać, czy przyjmujecie dzieci autystyczne?
Wiem, że to pan decyduje, ale...
Halo?
Mój syn jest bardzo rozgarnięty.
Kiedy pan wróci z tej podróży służbowej?
Jego wiek nie jest żadnym problemem.
Jesteśmy w domu, Dafu. Jak otworzymy drzwi?
- Kluczem. - Tak. Jesteś bardzo mądry.
- A gdzie jest klucz? - "Gdzie jest klucz?"
Nie powtarzaj. Gdzie jest klucz?
Klucz mam zawieszony na szyi.
- Mądry chłopiec. Otwórz drzwi. - Wang Xincheng.
Dlaczego nie powiedział pan, że to poważna sprawa?
Nic mi nie jest.
Co się stało?
Doktor Zhou ze szpitala czekała tu ponad dwie godziny.
Lekarstwa są dla pana. Za darmo.
To nic takiego.
Nigdzie go nie przyjmą? Nie do wiary.
Próbowałem już wszędzie.
W sierocińcach mówią, że jest za stary,
a w innych przytułkach, że za młody.
Może poszukajmy czegoś w Internecie.
Kiedy Dafu opuszczał szkołę Peizhi w wieku 16 lat,
chciałem, żeby zastosowano wobec niego specjalny program.
Zrobiłbym wszystko, żeby zatrzymać go przy sobie.
A towarzystwa ubezpieczeniowe?
Nie obejmują osób z dysfunkcjami.
To samo z domami opieki społecznej. Już pytałem.
A jeśli zostawimy Dafu pod drzwiami sierocińca?
Nie przyjmą go?
A jeśli nie przyjmą?
A nawet jeśli przyjmą, to czy zajmą się nim należycie?
Czy będzie tam szczęśliwy?
Chcę mieć pewność, zanim umrę.
Panie Wang, doktor Zhou jedynie wspomniała o takiej możliwości.
Lekarze zawsze przedstawiają najgorszy scenariusz.
Co to jest 3, albo 4 miesiące?
Taki zdrowy mężczyzna jak pan nie umrze tak łatwo.
A nawet jeśli...
to ja zajmę się Dafu.
Za parę lat wyjdzie pani za mąż.
- Jak może pani trzymać takiego Dafu? - Nie wyjdę za mąż.
Pan jest jedynym dobrym człowiekiem na tym świecie.
Ostrożnie, Dafu.
To dla mnie?
Może pani przeczytać.
"Dafu i ja wyjeżdżamy. Chcę pani powierzyć kilka rzeczy."
Wang Xincheng.
Co to znaczy?
Wolę go zabrać ze sobą niż zostawić tu na samotne cierpienie.
Czyli to nie była zwykła wycieczka?
Byliśmy w naszej rodzinnej miejscowości.
Dafu jest świetnym pływakiem, jak jego matka.
Nawet śmierć go nie dogoni.
Myślę, że jest gdzieś miejsce na Ziemi, gdzie mógłby żyć.
Panie Wang.
Proszę szybko przyjść.
Co z nim?
Dafu, oddaj mi piłeczki.
Dafu, oddaj piłeczki. Potrzebujemy ich do pokazu.
Przestańcie krzyczeć. Straszycie go.
Daj mi piłeczki.
Nie wtrącaj się.
- Dafu. - Ktoś go w ogóle pilnuje?
Dafu!
Dafu, Dafu. Daj mi piłeczki.
Dafu, bądź dobrym chłopcem.
- Teraz moja kolej. - Przepraszam.
Dafu.
Dafu, Dafu. No już, już.
Nic się nie stało, Dafu.
- Dafu. - Wszystko w porządku, panie Wang?
Co napadło tego chłopaka?
Co mu jest?
Dafu.
To dla mnie?
Dafu, zaczekaj!
Kiedy się obudziłam, moich rodziców już nie było.
Babcia powiedziała, że mieszkają za oceanem.
Nigdy ich już nie zobaczyłam.
Babcia mówi na mnie: Ling.
Poprosiła mnie, żebym to nosiła.
Zawsze wtedy wie, że wróciłam.
Babcia mieszka tam.
Dafu, moja babcia mieszka tam.
Dlaczego klaskasz?
Z czego się śmiejesz?
Co cię tak śmieszy, Dafu?
Z czego się śmiejesz?
Panie doktorze, już nie trzeba.
Myślę, że ma pan rację.
To nie jest odpowiednie miejsce dla Dafu.
Dziękujemy za wszystko.
Nie ma za co.
Wracamy do domu, Dafu.
Dyrektor Liu?
Dafu.
To pani dyrektor Liu.
/Dafu, od dziś /będziesz mieszkał tutaj.
/To jest twój dom, rozumiesz?
- To jest twój dom. - Mądry Dafu.
Zawsze myj zęby przed snem.
Dziękuję, pani dyrektor.
Powinniście od razu do mnie przyjść ze sprawą tej wagi.
Słyszałem, że nie czuje się pani najlepiej...
Zatem od teraz Dafu będzie pod pani opieką.
Spokojnie. Nie stanie mu się krzywda.
Dziękuję.
Dopiero co uruchomiliśmy tę placówkę i warunki nie są tu jeszcze zbyt dobre.
Nie wiem, czy Dafu się przyzwyczai.
Pani dyrektor opiekowała się Dafu przez 9 lat.
Jeśli tylko pani poleca to miejsce, to na pewno jest najlepsze.
Nie przywykł pan do tego, prawda?
Od śmierci jego matki,
to pierwszy raz, kiedy nie muszę się martwić.
Nie jestem do tego przyzwyczajony.
Nie uważam, żeby autyzm był taki zły.
Oni żyją we własnym świecie i o nic się nie martwią.
Kiedy go tam zostawiałem,
nie miał problemu z pożegnaniem mnie.
Tego pan nie wie.
Dafu nie potrafi wyrazić uczuć, jak inni ludzie.
Nigdy nie oczekiwałem od niego wdzięczności.
Jestem szczęśliwy i bez tego.
I tak jest dobrze, a mnie kamień spadł z serca.
- Nareszcie pan jest. - Co się stało?
Jeszcze popołudniu było w porządku, ale wieczorem zaczął się denerwować.
Nauczyciele próbowali go uspokoić, ale nic z tego.
Co się stało, Dafu?
Dafu. Dafu.
Dafu, Dafu. O co chodzi?
Dafu.
Już dobrze, Dafu.
Robiliśmy tak jak pan mówił, ale on nie pozwolił się dotknąć.
Już dobrze.
Kładź się spać, Dafu,
Tata nigdzie nie idzie.
Nie płacz już.
Cześć, ciociu Chai.
Już wyjeżdżacie?
Tak.
Opiekowałem się Dafu od dziecka. Nie przywykł do życia beze mnie.
Pobędę z nim jeszcze jakiś czas.
To dla pani.
Tamtego nie dało się już naprawić.
Kupiłem pani nowy.
Niech pan zadzwoni w wolnej chwili, żebym się nie martwiła.
Dafu jest ciężarem dla wszystkich.
Jestem jego tatą, więc to mój obowiązek.
Gdybyśmy... Gdybyśmy byli razem,
byłoby to wobec pani nie w porządku.
Źle bym się z tym czuł.
Poprawił mi pan samopoczucie.
- A już myślałam, że mną pan gardzi. - Jak mógłbym?
Dafu.
Jak znajdziesz trochę czasu, to mógłbyś pomóc mi uporządkować półki.
Uporządkować półki.
Dafu.
Czas na nas.
Do widzenia.
Dafu, tu są koszule z długim rękawem, tu z krótkim, spodnie, skarpetki.
Patrz.
Koszule z długim rękawem, z krótkim, skarpetki. Wszystko masz tutaj.
Poukładajmy je.
Ta jest z długim rękawem. A ta jest z jakim?
Długi rękaw.
Panie Wang,
to łóżko powinno być dobre.
Przesunę to.
- W sam raz. - Połóżmy to tutaj.
Gdyby coś było nie tak, proszę dać mi znać.
Tu jest akt urodzenia Dafu i książeczka oszczędnościowa.
Planowałem pracować aż do emerytury, żeby odłożyć wystarczającą sumę dla Dafu.
Ale teraz...
Panie Wang,
proszę się nie martwić.
Dopóki tylko ta placówka będzie istnieć, będziemy się opiekować Dafu.
Niech się pan nie martwi.
Akt urodzenia wezmę później, a książeczkę proszę sobie zatrzymać.
Dobrze.
Nie będę wam przeszkadzać.
Panie Wang.
To przyjemność poznać takiego ojca jak pan.
Dafu.
Tata pewnego dnia cię opuści.
Będziesz za mną tęsknił, prawda?
Tak, będę.
Będę.
Dafu, to jest ulica Fengshou.
Ulica Fengshou.
- Na końcu ulicy jest przystanek. - Drzewa.
Obejrzyj się w obie strony i przechodzimy.
Ulica Shangdong. Patrz, Dafu.
Wsiądziemy do autobusu tutaj, a wysiądziemy tam.
- Ulica Shangdong. - Mądry chłopiec.
Dafu, musisz się nauczyć sam rozbierać.
Podnieś tę rękę. Podnieś ją.
A teraz pociągnij w ten sposób.
Dobry Dafu.
Włóż jajko do środka.
Włóż do środka, Dafu.
Teraz przykrywamy.
1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8...
Dafu, pamiętasz łódkę z dzieciństwa?
13, 14, 15, 16,
17, 18, 19, 20...
Dafu, trafisz dziś do domu sam?
Tak.
/Ulica Shangdong. /Ktoś wysiada?
/Tak.
/Ktoś z tyłu wysiada. /A z przodu?
Hej, ktoś jeszcze wysiada!
Dlaczego nic nie mówiłeś?!
Co z tobą? Pytałam parę razy.
Może nie zrozumiał.
Ulica Shangdong. Ktoś wysiada?
Jeśli nie, autobus pojedzie dalej.
Ulica Shangdong. Ktoś wysiada?
Ktoś z przodu? Z tyłu?
Jeśli nie, autobus pojedzie dalej.
Ulica Shangdong. Ktoś wysiada?
Dafu.
Dafu, Dafu.
Kiedy usłyszysz "ulica Shangdong", musisz powiedzieć, że wysiadasz.
Nawet jeśli na ciebie nie patrzy, to właśnie do ciebie mówi.
- Zapamiętasz? - Zapamiętam.
Mądry chłopiec.
Ulica Shangdong. Ktoś wysiada?
Ktoś z przodu? Z tyłu?
Jeśli nie, autobus pojedzie dalej.
Ulica Shangdong. Ktoś wysiada?
Tak.
Dobrze. Głośniej. "Tak, wysiadam!"
Wysiadam!
Ulica Shangdong. Ktoś wysiada?
Wysiadam!
Bardzo dobrze, Dafu.
O, tak, synu.
Patrz.
Teraz ty, Dafu. Wyciśnij wodę.
Wspaniale, Dafu.
A teraz pozmywaj tu.
Dwoma rękami, Dafu!
Wracaj.
Obie ręce, pamiętaj.
Chwyć mop obiema rękami.
Dafu, w ten sposób.
I pamiętaj, żeby iść tyłem.
O, tak.
W ten sposób zostawiasz po sobie ślady.
Musisz zmywać tyłem. Wtedy zetrzesz swoje ślady.
Patrz tu.
Nie ma śladów.
Zmywaj.
Czemu jesteś taki głupi?!
Skoro nie możesz zapamiętać tak prostej rzeczy...
to nigdy więcej nie wrócisz do parku wodnego.
Nic się nie stało. Pomału się nauczysz.
Dobry Dafu,
Powoli.
Dobry chłopiec.
Panie kierowniku.
- Weź sobie wolne na parę dni. - Nie trzeba.
Nie trzeba.
Czy Dafu pływa?
Możliwe.
Gdyby Dafu nie był taki... od razu bym się zgodził.
Ale jego stan jest kiepski i niedawno byłby spowodował wypadek.
To była moja wina. To przez moje zaniedbanie.
Dafu zwykle dobrze się zachowuje.
Obiecuję, że to się już nie powtórzy.
Panie kierowniku, nie zatrudniłby go pan jako sprzątacza?
Jak tylko się nauczy, da z siebie wszystko.
Może go pan przypilnować.
Na pewno będzie pracował ciężej niż inni.
Posada sprzątacza to żaden problem, Wang.
Dafu.
Jeśli ten telefon zadzwoni, to będzie to Lingling.
Powinieneś odebrać, dobrze?
Dafu.
Czy telefon nie dzwoni?
Dafu, spójrz na mnie.
Jeśli dzwoni, powinieneś odebrać.
Dzwoni Lingling.
Dafu, odbierz.
Dafu.
Dafu, słyszysz mnie?
Dafu.
Dafu, słyszysz? Tu Lingling.
Dafu, słyszysz?
Zobacz, Dafu.
Patrz.
Dafu, popatrz tutaj.
Kolacja.
Mamy ogórek.
Proszę.
Napij się chociaż wody, Dafu.
Dafu, chodźmy do domu.
Dafu?
Dafu!
Widzieliście Dafu?
Co się dzieje?
Dafu zniknął.
Ktoś widział Dafu?
Dafu!
Dajcie mi znać, jeśli wróci.
Pani dyrektor, Dafu nie ma na górze.
Szukajcie dalej.
Zadzwonię, gdyby tu wrócił.
Tam jest.
Dafu!
Dafu.
Dam panu jajka. Dafu je lubi.
Dziękuję.
Przyjechał pan po swoje rzeczy?
Nie musi pan tego robić.
Dafu się tam zadomowił, a przecież o to chodziło.
Tak.
Ale nadal chcę mu coś przekazać i bez tego nie zaznam spokoju.
Żadnych pieniędzy, bo się rozzłoszczę.
To zdjęcie.
W stosownym czasie proszę je umieścić na urnie.
I trochę pieniędzy. Nie musi być jakaś bardzo droga.
Przecież jeszcze pan żyje.
Zatrzymam zdjęcie.
Zrobię, co będzie trzeba.
Spójrz, Dafu. Żółwie morskie żyją najdłużej.
Już niedługo tata zamieni się w takiego żółwia.
Patrz, Dafu.
Jeśli nikt nie dotrzyma ci towarzystwa, będziesz miał mnie.
O, popatrz. To tata, a to ty.
Tata.
Ja będę z tobą pływał.
No dalej, płyń ze mną.
Płyń.
Jestem dużym żółwiem morskim, widzisz?
Dafu.
Tata jest żółwiem morskim, widzisz?
Jestem żółwiem morskim. Spójrz, Dafu.
Dafu.
Żółw wskakuje teraz do wody.
Dafu, nadpływa żółw morski.
Dafu, płynie do ciebie żółw.
Tata jest żółwiem, Dafu.
Jak możesz pływać w twoim stanie? I jeszcze udajesz żółwia.
Zabijesz się.
Nic mi nie jest.
Nie pływaj więcej. Sam mówiłeś...
że mama Dafu zginęła podczas pływania.
Ty też prosisz się o kłopoty.
Wszystko gra.
- Mnie to nie spotka. - Daj spokój.
Mama Dafu była świetną pływaczką, sam mówiłeś.
Szczerze mówiąc,
nie wierzę, że to był wypadek podczas pływania.
Jak to?
Ona kochała Dafu całym sercem.
Codziennie bawiła się z nim w wodzie.
Kiedy okazało się, że Dafu jest autystyczny,
nie mogła tego znieść. Nie winię jej za to.
Nie każdy by to wytrzymał.
Dafu.
Czy tata jest jak żółw?
Dafu, żółw.
Żółw.
Pani dyrektor,
proszę dopisać mnie do listy jego opiekunów.
Dafu może przebywać u mnie za dnia, jak do tej pory.
Bardzo dziękuję.
Dafu, już wstałeś.
Xiao Ya, niech sam to zrobi.
- Knedli za 2 yuany. - Już podaję.
Momencik.
3 liangi dla pana.
1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8...
Ulica Shangdong. Ktoś wysiada?
Ja wysiadam!
/Pamiętaj, Dafu...
/tata jest żółwiem morskim.
Jesteśmy żółwiami. Chodźmy popływać.
/Film dedykowany jest wszystkim /zwyczajnym bohaterom wśród naszych rodziców.
Tłumaczenie: sinu6